Ludzie z wsi królewskich i plebana mieli w czasie żniw prawo wypasu bydła i koni w lasach królewskich, barcie plebana i jego poddanych w lasach królewskich pozostały natomiast w ich posiadaniu. Król polski Kazimierz Jagiellończyk zatwierdził wyrok wydany w tej sprawie przez komisarzy królewskich.
W 1514 Jakub pleban z Rogoźna pozwał tenutariusza Rogozińskiego Mikołaja Kretkowskiego z Kretkowa z powodu licznych krzywd zadanych jego kościołowi oraz parafii. Tenutariusz ten kwestionował wolność poddanych oraz należne od nich plebanowi posłuszeństwo ze wsi plebańskich Laskowa i Żołędzina. W 1520 król polski Zygmunt I Stary w związku ze skargą złożoną na tenutariusza rogozińskiego Mikołaja Kretkowskiego, że zmuszał on poddanych ze wsi plebana rogozińskiego Laskowa i Żołędzina do robocizny na folwarkach królewskich w starostwie rogozińskim wydał wyrok uwalniając wspomniane wsie od wszelkich ciężarów na rzecz starostwa Rogozińskiego. Skarga ta została złożona w sądzie duchownym, lecz biskup odesłał ją do króla polskiego.
W 1525 Erazm z Kretkowa tenutariusz oraz pleban w Rogoźnie wydzierżawił dochody kościoła w Rogoźnie Janowi Szopce plebanowi w Lechninie, w tym m.in. dochody ze wsi Laskowo i Żołędzin.