Nie wykluczone, że jakąś szczególną rolę w tym czasie pełniła Wyspa Kormoranów, bardzo intensywnie użytkowana w 2. poł. IX – 1 poł. X wieku.
Wieś Lubogoszcz po raz pierwszy wymieniona została w 1208, kiedy to książę wielkopolski Władysław Odonic przekazał ją cystersom z Lubiąża – z tego aktu znamy również najstarszego znanego z imienia mieszkańca wsi, niejakiego Wrocisza. W tym czasie osada niewątpliwie podlegała kasztelanii przemęckiej. Po zamachu na króla Przemysła II w 1296 roku, w wyniku zajęcia przez Henryka Głogowczyka znacznej części księstwa wielkopolskiego, także Lubogoszczy, znalazła się ona w obrębie księstwa głogowskiego. Z tego czasu znamy właściciela wsi, którym był niejaki Leszek. Granica między Polską a księstwem głogowskim ukształtowała się ostatecznie w wyniku odzyskania przez Kazimierza Wielkiego ziemi wschowskiej w 1343 roku;