z bliżej jednak nieznanych powodów okolice Jeziora Sławskiego nie wróciły jednak do Korony. W roku 1528 specjalna komisja ustaliła szczegółowo granicę pomiędzy tymi dwoma państwami, Lubogoszcz odtąd została wsią ścisłego pogranicza (wielko-) polsko - głogowskiego (śląskiego), graniczącą od północy z polską Szreniawą. W tym czasie wieś podlegała już pod władzę królów Czech z dynastii Habsburgów. W wyniku wojen śląskich w 1742 Lubogoszcz weszła w obręb Prus, które nieomal 130 lat później stały się częścią Rzeszy Niemieckiej.
W czasach nowożytnych Lubogoszcz wchodziła w skład majątków rodzin takich jak Rechenbergowie, Barwitzowie czy Fernemontowie. Wieś w XVIII i XIX wieku należała do osad średniej wielkości, w około 30-40 domach zamieszkiwało ją w tym czasie ponad 200 osób. Znajdowały się tu m.in. dwa wiatraki i karczma. Lubogoszcz zasiedlona była wówczas głównie przez niemieckich ewangelików i mniejszą grupę katolików, pośród których spisy ludności z początku XX wieku notują także Polaków. W okresie przedwojennym wieś zamieszkiwało już ponad 500 osób.