W 1926 w Łowkowicach powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany w 1992 o tablice z nazwiskami poległych w II wojnie światowej).
W okresie II wojny światowej w Łowkowicach pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Andrychów, Czeladź i Sosnowiec. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Łowkowic, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.
Do 1956 roku Łowkowice należały do powiatu prudnickiego. W związku z reformą administracyjną, w 1956 Łowkowice zostały odłączone od powiatu prudnickiego i przyłączone do nowo utworzonego krapkowickiego.
W 1946 młodzież z Kórnicy, Komornik i Łowkowic została wywieziona na żniwa do gospodarstwa Lipno w Prudniku. W sierpniu 1953 polskie służby prowadziły obserwację Łowkowic związaną z przebywaniem we wsi działającego w Prudniku szpiega Organisation Gehlen Henryka Koja.