W 1580 pobrano podatki z części Stanisława Boboleckiego od 3 łanów, 3 zagrodników, dwóch komorników, 0,5 łana oraz z części Jana Bukowieckiego od 6 półłanków, 3 półłanków opuszczonych, 5 zagrodników, dwóch komorników, młyna dorocznego o jednym kole. W latach 1580-1586 dziedzicem w Łukowie był Stanisław Bobolecki.
Źródła historyczne odnotowały również zwykłych mieszkańców wsi. W 1430 biskup poznański Stanisław Ciołek postanowił, że kmiecie z Łukowa otrzymają absolucję na czas "od teraz do synodu". W 1500 poddani pana Wojciecha Trąmpczyńskiego z Łukowa napadli na kmieci ze wsi prestymonialnej Starczynowo [pow. pozn., obecnie Starczanowo] należącej do kapelana poznańskiego. W 1508 odnotowani zostali kmiecie łukowscy Szymon Piątek oraz Piotr Polak, a w 1544 kmieć Jan Compha.
Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 19-20.. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.