W latach 1477-1483 majątek we wsi odziedziczył syn Jana Łukowskiego Stanisław Łukowski. W 1478 zapisał swojej żonie Małgorzacie Gołanickiej 900 złotych węgierskich posagu oraz 1000 złotych węgierskich wiana na mieście Ziemin oraz na wsi Łukowo. W 1483 Stanisław Łukowski dziedzic Granowa, Łukowa i Parzęczewa zaprezentował kandydata na plebana w Parzęczewie.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się obraz gospodarczy miejscowości z XV-XVI wieku. W 1423 w Łukowie było 11,5 łana. W 1508 miał miejsce pobór podatków we wsi od 8 łanów oraz po 6 groszy od 4 karczm. We wsi stał również opuszczony wodny młyn zbożowy o jednym kole wodnym. W 1509 pobrano podatki od 6 łanów, dwóch łanów opuszczonych, po 3 grosze od dwóch karczm. W 1510 miał miejsce pobór od 6 łanów. W 1531 łany opuszczone we wsi nie były uprawiane, ale na swoich łanach gospodarowało 9 kmieci oraz 7 kmieci na półłankach. W 1563 miał miejsce pobór z części wsi posiadanej przez Andrzeja Młyńskiego od 4 łanów, karczmy dorocznej oraz z części Dobrogosta Sobockiego od 5,5 łana i młyna dorocznego o jednym kole. W 1577 pobór z Łukowa zapłacił Wolfgang Bukowiecki oraz Stanisław Bobolecki.