Wprowadzony w 2000 roku DDR SDRAM pracował na wydajnym zegarze przy częstotliwości 266 MHz, a ponieważ model posiadał 64-bitową szerokość szyny danych (używającej 184 pinów tworzących moduł DIMM) mógł osiągnąć przepustowość dochodzącą do 2100 MB/s.
Z wprowadzeniem modułów i850 Intel postanowił dodatkowo używać podwójnego kanału PC 800 RDRAM, podwajając osiąganą przepustowość do 3200 MB/s poprzez wzrost szerokości magistrali do 32 bitów. W 2002 podążył za tym moduł i850E, który wprowadził PC 1066 RDRAM, poprzez maksymalny wzrost podwojonego kanału (dual-channel) i osiąganej przepustowości do 4200 MB/s. Także w 2002 roku Intel wypuścił na rynek moduł E7205 Granitebay, który umożliwił używanie podwójnego kanału DDR przy maksymalnej osiąganej przepustowości 4200 MB/s, ale z dużo niższym opóźnieniem niż w konkurencyjnym RDRAM. W 2003 Intel rozpowszechnił moduł i875P, a w nim podwójny kanał DDR 400, gdzie maksymalna osiągana przepustowość wynosiła 6400 MB/s i to oznaczało koniec RDRAM jako technologii z konkurencyjnymi osiągami.
Konsole do gier z pamięcią firmy Rambus Nintendo 64 był pierwszą konsolą do gier wideo, która używała pamięć RDRAM. Wyposażona była w 4 MB pamięci, pracujące przy częstotliwości 500 MHz RDRAM.