W 1812 r. ludność Górnych i Średnich Miłocic, zarówno dorośli, jak i dzieci, posługiwała się językiem polskim. W 1823 r. wybuchł spór między gminą a kolatorem hrabią Burghausem, kiedy hrabia Burghaus dokonał próby likwidacji polskojęzycznych nabożeństw w Miłocicach, a polscy mieszkańcy Miłocic wysłali do superintendenta Michaelisa petycję o pozostawienie we wsi nabożeństw w języku polskim. W marcu 1823 r. władze prowincji ewangelickiej we Wrocławiu zdecydowały o pozostawieniu nabożeństw polskojęzycznych w MiłocicachWysłouch 1965, s. 32-33. W 1844 r. we wsi znajdowały się 94 domy oraz szkoła ewangelicka. Do 1841 r. majątek Ober Mühlatschütz należał do rodu von Prittwitzów. W 1841 r. majątek ten wraz z Miłocicami Małymi przeszedł w posiadanie hrabiego von Burghaussa, a od 1841 r. należał do rodu von Kospoth. Od 1866 r. Ober Mühlatschütz, Nieder Mühlatschütz i Miłocice Małe należały do rodu hrabiów von Saurma-Jeltsch. Pod koniec XIX w. wieś znajdowała się w zasięgu placówki pocztowej w Bierutowie (Bernstadt). Najbliższa wsi stacja kolejowa znajdowała się w Minkowicach Oławskich (Minken).