W 1415 miała miejsce zapowiedź lasów, gajów, zarośli, borów leżących pomiędzy dobrami biskupimi Duszniki, Podrzewie, Wilczyna, Koszanowo, Sękowo oraz Młynkowo.
W 1423, według zachowanej kopii z lat 1488-1492, oraz w 1510 we wsi pobierano dziesięcinę snopowa z ról kmiecych oraz sołtysa, która płacona była dla kanclerza kapituły katedry poznańskiej. W 1510 wieś całkowicie opustoszała wskutek założenia stawu (łac. „in toto desertata per stagnum ibidem), a role we wsi uprawiali dla biskupa poznańskiego najemni robotnicy zwani ratajami. Zanim wieś jednak opustoszała sołtys uprawiał w niej dwa łany i dawał z nich dziesięcinę plebanowi. Z kolejnych 6 łanów opuszczonych dawano mu opłatę zwaną „meszne”. W roku tym jednak we wsi mieszkał już tylko najemny robotnik zwany ratajem oraz jeden zagrodnik, a pleban nic ze wsi nie pobierał.