Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do rodu Osieckich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a także do Jurkowskich, Czarnkowskich, Miaskowskich. W 1448 wieku leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Gryżyna.
Tereny, na których powstała miejscowość były zasiedlone jednak wcześniej niż odnotowały to archiwalne, historyczne zapisy. Z Osiekiem wiąże się obecnie zniszczone grodzisko stożkowate, które znajduje się na wschodnim brzegu jeziora Wonieść i położone jest na terenie nowszej wsi Nowy Dębiec. W 1892 przy tym grodzisku znaleziono skarb srebrny.
Pierwszy zapis o wsi datowany jest na 1296 i pochodzi z dokumentu króla polskiego Przemysła II, który w przywileju immunitetowym potwierdził benedyktynom lubińskim posiadanie wsi Wonieść wraz z jezioremWonieść. Odnotowano w nim ludzi ze wsi Gryżyna i Osiek, którzy nie mieli prawa łowić w tym jeziorze ryb.