W latach 1390-1392 toczył kolejne spory: w 1390 z Janem z Jabłonowa o 30 grzywien, 1390 z Wszegniewem z Sadów o 30 grzywien z tytułu poręczenia, w 1392 z Bodzętą Knyszyńskim o 7,5 grzywny. W 1400 Jakub z Pawłowic oraz jego syn Mirosław okazali dokumenty przysądnemu sądu ziemskiego poznańskiego odpierając roszczenia Mikołaja syna Mikołaja z Pawłowic do spornej części wsi. Jakusza odnotowano także w kilku innych średniowiecznych procesach. W procesie majątkowym z 1409 na rzecz jego oraz jego syna Mikołaja Stopirkę ręczyli Mikołaj Kozieł z Biezdrowa oraz Szczepan i Mikołaj z Pożarowa. Katarzyna z Pawłowic oraz jej dzieci zrezygnowali wówczas na rzecz Jakuba i Mikołaja Stopirków z połowy wsi Pawłowice.
W 1388 bracia oraz dziedzice pawłowiccy Mikołaj i Wincenty pozwani zostali przez Mirosława z Pawłowic. W 1389 odnotowano sprawę Wincentego o 13 grzywien i odsetki z tytułu poręczenia Żydom za swego brata niedzielnego Iwana. W 1389 pozwany został Wincenty oraz inni, którzy mieli prawa do dziedziny Pawłowice, o 40 grzywien. W latach 1388-1401 odnotowany został Mirosław Pawłowicki dziedzic we wsi. W 1396 odpierał roszczenia Świętosława Krupki ze Skórzewa do dziedziny Pawłowice, którą kupił od Wincentego Czarnocica niegdyś dziedzica w Pawłowickiego.