W 1540 Hieronim Mosiński przekazał w testamencie królowi sumy, jakie miał zapisane na Mosinie, Ujściu i Ratajach.
W latach 1564–1565 po śmierci Hieronima Mosińskiego w 1542 tenutę ujską wraz z Ratajami otrzymał kasztelan poznański Andrzej Górka herbu Łodzia, a później przejął ją jego syn wojewoda poznański Stanisław Górka.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1472, 1475, 1499 wieś Rataje zalegała z podatkami królewskimi. W 1510 Rataje zapłaciły pobór do powiatu gnieźnieńskiego. W roku tym należały do Potulickiego pana Chodzieży i liczyła 17 łanów osiadłych, 2 łany opuszczone, 3 łany sołeckie. Meszne płacono plebanowi, a dziesięcinę w wiardunkach kapitule poznańskiej. We wsi były także 4 karczmy, z których każda płaciła plebanowi po groszu. W 1534 miał miejsce pobór od 3 łanów. W 1563 Rataje płaciły pobór do powiatu gnieźnieńskiego. W 1564 pobrano podatki od 8 łanów, karczmy dorocznej, młyna korzecznika zwanego „Krępka” o jednym kole wodnym. W 1582 miał miejsce pobór od 10 półłanków oraz 8 zagrodników.
Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.