thumb|left|Skorek z rozłożonym prawym tylnym skrzydłem. Sposób jego składania jest następujący: składane jest wachlarzowato do zrównania się promieniście się rozchodzących żyłek z liniami b i c, następnie zginane wzdłuż przedłużenia strzałki e, po czym zaginane dookoła stawu d i złożenie pod częścią równoległą do a Przedtułów nakrywa od góry tarczowate, zwykle spłaszczone przedplecze. Często środkiem przedplecza biegnie podłużna bruzda, a niekiedy jego powierzchnia zróżnicowana jest na przednią prozonę i tylną metazonę. Budowa skrzydeł obu par jest unikalna wśród owadów. Pierwsza para skrzydeł jest przekształcona w twarde, skórzasto zgrubiałe pokrywy (tegminy). Pokrywy te sięgają najwyżej do połowy długości odwłoka, a często są jeszcze krótsze, zredukowane albo wręcz szczątkowe, w postaci bocznych „klapek”. U form współczesnych pokrywy pozbawione są użyłkowania, ale u niektórych wymarłych jeszcze je miały. Druga para skrzydeł jest błoniasta, o bardzo mocno zredukowanym remigium i silnie rozszerzonym, wachlarzowatym vannusie, zwykle o zgrubiałym przednim brzegu. Kształt skrzydeł tylnych jest półkolisty z promieniście rozchodzącymi się żyłkami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skorki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.