W zamian zobowiązani byli do służby biskupom na dobrym koniu.
W 1468 funkcje sołtysa w Sękowie pełnił szlachcic Tomasz, który według zachowanego zapisu zobowiązał się zwrócić 7 grzywien długu wójtowi w Pczewie Mikołajowi. W 1482 sołtys sękowski Jakub toczył spór majątkowy z Agnieszką Rościegniewską beginką poznańską o 4 konie oraz inne rzeczy po jej zmarłym bracie, które znajdowały się w posiadaniu Jakuba. Sędziowie polubowni postanawiili, że Jakub ma zapłacić za te rzeczy dwie grzywny w 4 ratach.
W latach 1490-1495 odnotowano bednarza pochodzącego ze wsi Marcina Sękowskiego mieszczanina poznańskiego, który w 1490 sprzedał Janowi Kędzierzawemu altaryście u św. Marii Magdaleny w Poznaniu 0,5 grzywny na domu przy ul. Wrocławskiej w Poznaniu. W latach 1511-1512 odnotowano szlachcica Piotra Sękowskiego rządcę dóbr sękowskich kapituły katedry poznańskiej. W 1512 pozywała go Katarzyna z Chwaliszewa o uznanie, że jest ojcem jej narodzonego dziecka.
W latach 1517-1530 notowany był pochodzący ze wsi Wojciech Sękowski mieszkaniec Poznania, który do 1517 pełnił funkcję altarysty altarii św. Marcina i Mikołaja w katedrze poznańskiej, a w 1530 został prepozytem kościoła i szpitala św.