W 1456 syn Abrahama Stanisław ze Zbąszynia (zm. 1466-69) zapisał swojej żonie Małgorzacie z Górki po 1200 grzywien posagu oraz wiana na Zbąszyniu oraz na przyległych wsiach, a w tym m. in. na Strzyżewie. W 1489 synowie Stanisława; Piotr i Marcin ze Zbąszynia dokonali podziału majątku wraz z bratem Abrahamem. Otrzymali oni siedzibę rodową Zbąskich - miasto Zbąszyń wraz z sąsiednimi wsiami, a w tym m. in. z Strzyżewo. W 1495 właścicielem we wsi był Marcin Zbąski. W 1531 syn Marcina Jan Zbąski otrzymał w podziale z bratem Piotrem m. in. Strzyżewo.
W połowie XVI wieku w wyniku konfliktu majątkowego pomiędzy dwoma lokalnymi rodami szlacheckimi Zbąskich oraz Ostrorogów opisano miejscowość i okolice. W 1568 Abraham Zbąski dziedzic w Strzyżewie pozwał Ostrorogów Lwowskich o zniszczenie kopca na granicy Strzyżewa i Trzciela. Kopiec ten stał przy drodze biegnącej ze Strzyżewa do Trzciela. Wspomniano też inne kopce stojące przy lesie zwanym „Drzewiane Laski”, m.in. kopiec zwany „Łoziny” oraz miejsce zwane „Gumieniska”. Ostrorogowie wyrąbali w granicznym lesie na długości pół mili nowe „miecisko” gdzie „rzucali sieci oraz gonili zwierza”.