W okresie od 1 lutego do 10 marca 1921 był słuchaczem kursu wyższych dowódców w Warszawie. Od maja do października 1921 był komendantem Miasta Wilna.
Następnie pełnił służbę jako dowódca 49 pułku piechoty w Kołomyi. 6 lipca 1922 ukończył Kurs dowódców pułków i piechoty dywizyjnej w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia Armii w Rembertowie.
19 marca 1927 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty w KrakowieDziennik Personalny MSWojsk. Nr 10 z 19 marca 1927 r., s. 94.. W okresie od 6 grudnia 1930 do 31 lipca 1931 był słuchaczem V Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 4 października 1932 został mianowany dowódcą 6 Dywizji Piechoty w KrakowieDziennik Personalny MSWojsk. Nr 13 z 9 grudnia 1932 r., s. 404..
21 grudnia 1932 Prezydent RP Ignacy Mościcki awansował go na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 4. lokatą w korpusie generałówDziennik Personalny MSWojsk. Nr 14 z 22 grudnia 1932 r., s. 467..
W kampanii wrześniowej dowodził 6 Dywizją Piechoty. Bronił „korytarza pszczyńskiego”, na który nacierała niemiecka 5 Dywizja Pancerna. 20 września 1939 wraz z dywizją złożył broń po I bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. W niewoli niemieckiej w oflagach VII A Murnau, IV B Konigstein i VI B Dössel.