Po wyzwoleniu obozu trafił do Francji, skąd w styczniu 1946 r. wrócił do kraju i podjął pracę w Państwowym Biurze Podróży „Orbis”, jako kierownik oddziału. Do kraju wrócili również jego dwaj synowie, którzy znaleźli się w niemieckich obozach po powstaniu warszawskim. W 1950 został zwolniony i pracował jako pomocnik magazyniera materiałów budowlanych w Spółdzielni „Grzegórzki” w Krakowie. Barwna postać Krakowa, kibic między innymi klubu Wisła Kraków. Pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 8 woj-2-8). mały|Grób gen. Bernarda Monda na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie W czasie okupacji jego żona Helena z Rosnerów z synami, wraz z siostrą Emilią (żoną majora Jana Witowskiego) z córkami oraz siostrami generała Zofią Czajkowską i Henryką Mościskierową, przeniosła się w grudniu 1942 do Zakliczyna. Synowie w marcu 1943 wyjechali do Warszawy. Mieszkańcy miejscowości odnieśli się do tych kobiet bardzo przychylnie. Wskutek donosu zostały 30 listopada 1943 aresztowane, przewiezione do likwidowanego getta w Tarnowie i następnego dnia zamordowane.