Obiekt stanowi miejsce pamięci poświęcone zamordowanym mieszkańcom oraz bohaterom poległym w walce o niepodległość Polski.
Oświata Początki powojennej oświaty w Wielgiem sięgają roku 1945, kiedy zajęcia lekcyjne uruchomiono w budynku dawnego kościoła ewangelickiego.
W 1948 roku obiekt ten przeznaczono na Ośrodek Zdrowia, a szkołę przeniesiono do miejscowego pałacu. Początkowo w budynku wydzielono dwie izby lekcyjne, natomiast pozostałe pomieszczenia zaadaptowano na lokale mieszkalne dla trzech rodzin nauczycielskich, kierownika Gminnej Spółdzielni, komendanta posterunku milicji oraz kierownika gorzelni.
W roku szkolnym 1957/1958, po zakończeniu remontu kapitalnego obiektu, sale lekcyjne i pokój nauczycielski ulokowano na parterze, a piętro przeznaczono w całości na mieszkania dla kadry pedagogicznej. Przy szkole funkcjonowała również Szkoła Przysposobienia Rolniczego.
W roku szkolnym 1966/1967, w ramach ogólnokrajowej reformy oświaty, wprowadzono VIII klasę, co przełożyło się na wzrost liczby oddziałów do 15 i blisko 420 uczniów. Praca dydaktyczna odbywała się wówczas w trudnych warunkach lokalowych (nieogrzewane, ciasne sale, brak pełnowymiarowej sali gimnastycznej.