W 1849 roku po uwłaszczeniu chłopów skończyło się płacenie danin w formie dziesięciny. Chłopi mogli od tej chwili szukać pracy gdzie indziej. Jak podaje W. Sarna, za zniesione prawa pańszczyźniane wypłacono 14 975 zł 45 kr, a za zniesione prawo propinacji 618 zł 27 1/2 kr. W wiosce była karczma. Chłopi więcej czasu tam spędzali aniżeli we własnym obejściu. Wieśniacy przepijali duże połacie ziemi ornej, łąk ze swojej ojcowizny. Kmiecie byli bezwzględni. Po omłotach za wypitą i nie zapłaconą wódkę w karczmie, furmankami zwozili zboże od chłopów. W domach panowała bieda. Dzieci, a było ich dużo, nie miały obuwia, chodziły boso, nawet porą zimową.
Za czasów austriackich wójtowie mieli swoich sekretarzy, którzy umieli pisać, czytać i liczyć. Sekretarzem wójta w 1855 roku we Wrocance był Józef Kania. Jego zadanie było pobieranie podatków. Dzieci chodziły do szkoły koło Tarnowca. Na terenie Wrocanki uprawiano len i konopie. Porą zimową przędzono nici. Pasma nici odpowiednio ułożone wysyłano do Korczyny koło Krosna, gdzie wyrabiano z nich płótno. Od Kazimierza Pilińskiego nabył Wrocankę Wincenty Wojtynkiewicz, który niebawem ją sprzedał. Ostatni dziedzic Tarnowieczka Wincenty Wojtynkiewicz odkupił także kawałek ogrodu od strony krzyż stojącego obecnie na parceli Ochałów.