Po uzyskaniu oferty Departament dla Spraw Morskich 6 października wysłał do Finlandii kpt. mar. Mieczysława Bereśniewicza i ponownie kpt. Białopiotrowicza w celu zakupu obu okrętów. Zaproponowano dla nich tymczasowe nazwy „Kondor” (ex „Łuń”) i „Berkut” (ex „Wodoriez”), a w dokumentach z tego okresu i korespondencji nazywano je półoficjalnie „kondorami” lub typem Kondor. Być może wynikało to z omyłki, gdyż w Finlandii znajdowały się także rosyjskie patrolowce korpusu ochrony pogranicza „Kondor” i „Bierkut” (op. cit.). 18 października 1920 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził dla okrętu „Wodoriez” nazwę „Generał Haller”Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 40 z 18 października 1920 roku. Rozkaz powtórzony DSM nr 99 p. 3 z 19 listopada 1920 roku. () na cześć gen. Józefa Hallera. Umowę na zakup okrętu podpisano 23 października 1920 roku. Łącznie za zakup kanonierki zapłacono 2 590 954 marek fińskich. Cena ta nie obejmowała zakupu wyposażenia dla okrętu takiego jak: logi mechaniczne, dalmierze artyleryjskie, sondy mechaniczne, za które dla obu okrętów zapłacono dodatkowo 95 360 marek fińskich.