Gedl, Uwagi o kulturze łużyckiej w dorzeczu Sanu, Wieprza, i Górnego Bugu, „Sprawozdania Archeologiczne”, 14, 1962, zestawienie po s. 334 – Zarzecze nr 100, s. 337 – mapka, s. 336., łącząc się ze skupieniem rudnickimJ. Michalski, Skupienia osadnicze na obszarze grupy tarnobrzeskiej kultury łużyckiej, [w:] Grupa tarnobrzeska kultury łużyckiej, t. 2, Rzeszów 1989, s. 298.. W przypadku Zarzecza są też widoczne wpływy kultury BasarabiS. Czopek, Pradzieje Polski południowo-wschodniej, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 1999, s. 145..
Wzdłuż Sanu wiódł trakt handlowy, z czym wiążą się znaleziska monet rzymskich tzw. skarbyW. Gaj-Piotrowski, Przyczynki do znalezisk monet rzymskich nad dolnym Sanem, „Wiadomości Numizmatyczne”, 20, 1976, z. 1, s. 20. W Zarzeczu, w okresie międzywojennym (dokładnej daty brak), miejscowy rolnik podczas prac polowych znalazł właśnie taki skarb, składający się przypuszczalnie z ok. 120 monet. Przeważająca liczba denarów pochodziła z czasów cesarzy: Trajana (98–117 n.e.) oraz Marka Aureliusza (161–180 n.e.). Część ze znalezionych monet miał zakupić były właściciel folwarku zarzeckiego. Dzisiaj nie wiadomo, gdzie one się znajdująM.