Potwierdził również istnienie ciałopalnego cmentarzyska kultury łużyckiej. Profesor nie przekopał cmentarzyska, gdyż przebywał na terenie wsi incognito. Jednak eksponaty znalezione podczas oględzin powierzchniowych odsyłał do dra Konrada Jażdżewskiego, który kierował Muzeum Archeologicznym w WarszawieJ. Kostrzewski, Z mego życia...pamiętnik, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław1970, s. 235.. Po II wojnie badania archeologiczne ponowiono. Zorganizowaniem wykopalisk w Zarzeczu w 1966 roku zajął się Konserwator Zabytków Archeologicznych i Katedra Archeologii UJ. Pracami kierowali Krystyna Kruczek i Kazimierz Moskwa. Rozkopano 28 grobów, zaś miejscem gdzie złożono materiały było Muzeum w Rzeszowie. Przeprowadzone prace miały charakter zabezpieczający ze względu na wynikłe zniszczenia cmentarzyskaE. Szarek-Waszkowska, Sprawozdanie z działalności rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego za lata 1966–67, „Materiały i Sprawozdania Rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego za rok 1967”, Rzeszów 1971, s. 209K. Moskwa, Kultura łużycka w południowo-wschodniej Polsce, Wydawnictwo Muzeum Okręgowego, Rzeszów 1976, s. 113–114, 341.. Należy ono do tzw. tarnobrzeskiej grupy kultury łużyckiejGrupa górnośląsko małopolska kultury łużyckiej w Polsce, opr. Z Durczewski, cz. 1, Kraków 1939–1946, s. 151, ryc. 7M.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zarzecze (powiat niżański) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.