Jednocześnie rura ssąca stwarza warunki do odzyskania części energii kinetycznej opuszczającej wirnik, co jest szczególnie ważne w turbinach szybkobieżnych. Wirnik turbiny Francisa składa się z dwóch wieńców zewnętrznego i wewnętrznego oraz z łączących ich łopatek. W wieńcu wewnętrznym są wykonane otwory odciążające, zapewniające zmniejszenie sił osiowych wywołanych naporem hydraulicznym. Kształt wirnika i samych łopatek jest ściśle związany z szybkobieżnością Powszechnie stosowaną technologią wykonywania wirników turbin Francisa jest odlewnictwo. Obecnie jednak coraz częściej jest stosowana technologia spawalnicza. Łopatki wirnika są zwykle kształtowane metodą wytłaczania. Istotnym problemem w konstrukcji turbin Francisa jest zapewnienie małych przecieków przez szczeliny na obwodzie wirnika. Dla turbin na niskie spady stosuje się rozwiązanie w postaci pierścieni uszczelniających. Sprawa uszczelnień staje się szczególnie ważna w przypadku turbin wysokospadowych, w takich bowiem warunkach straty szczelinowe mogą osiągać nawet kilka procent przełyku turbiny. Zasadniczą zaletą turbiny Francisa jest możliwość produkowania jej w różnych rozwiązaniach konstrukcyjnych. Pozwala to na odpowiednie dobranie turbiny do istniejących warunków lokalnych, budowli hydrotechnicznych, wyposażenia mechanicznego.