Brzozowej w Warszawie.

Śmierć 1 lipca Borowski odwiedził żonę w szpitalu, a dzień później sam do niego trafił z objawami zatrucia. Był w stanie zamroczenia gazem i środkami nasennymi. Zmarł 3 lipca 1951. Przyczyną śmierci było najprawdopodobniej samobójstwo, jednak okoliczności pozostają niejasne. W spekulacjach na temat przyczyn tego kroku wymienia się z jednej strony rozczarowanie komunizmem (w tym czasie został zmuszony do złożenia samokrytyki, w której dociekał, jak mogło w ogóle dojść do powstania opowiadań obozowych; zdaniem Agnieszki Szewczyk było to jego pierwsze, symboliczne samobójstwo) i depresję z powodu własnej roli w jego propagowaniu, a z drugiej strony nieszczęśliwy romans z Dżennet Połtorzycką, w który się uwikłał właśnie, gdy rodziło mu się dziecko. Według opublikowanej w 1995 relacji żony Marii, która zaprzeczyła politycznemu podłożu jego śmierci, cierpiał na „chorobę maniakalno-depresyjną” i miał za sobą nieudaną próbę samobójczą;