mały|Grób Franciszka Misztala na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Franciszek Misztal (ur. 15 marca 1901 we wsi Lisie Jamy k. Lubaczowa, zm. 9 czerwca 1981 w Warszawie) – polski konstruktor lotniczy.

Życiorys Syn Michała i Katarzyny z domu Smoleniec. Na początku listopada 1918 r. wstąpił do Tajnej Organizacji Wojskowej w Lubaczowie. Brał czynny udział w walkach o wyzwolenie Lubaczowa i w wojnie polsko-bolszewickiej (do 8 listopada 1920). Ukończył gimnazjum realne we Lwowie i w 1921 r. uzyskał maturę. Następnie studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Tytuł inżyniera mechanika uzyskał w 1926 r. Doktoryzował się w 1929 r. na Politechnice w Akwizgranie, gdzie obronił pracę pt. O pracy śmigła w strumieniu skośnym.

W 1928 r. rozpoczął pracę jako samodzielny konstruktor w Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie. W latach 1929–1931 współpracował przy projektowaniu samolotu pasażerskiego PZL.4. Opracował i opatentował kesonową konstrukcję skrzydła z blachy falistej na co uzyskał patent. Rozwiązanie to wykorzystał podczas projektowania samolotów PZL.19, PZL.23 Karaś, PZL.26, PZL.37 Łoś, PZL.38 Wilk, PZL.46 Sum, PZL.48 Lampart, PZL.49 Miś i PZL.50 Jastrząb.