right|170px Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj – formacja wojskowa powstała 7 maja 1945 z rozkazu p.o. Naczelnego Wodza gen. Władysława Andersa, z delegatem płk. Janem Rzepeckim w celu organizacji tworzącej się partyzantki antykomunistycznej.
Powstanie i działalność Delegatury Sił Zbrojnych Na jej czele stanął płk Jan Rzepecki, który od 23 marca 1945 r. pełnił w NIE funkcję I zastępcy komendanta głównego. Na swego następcę, w wypadku aresztowania, wyznaczył płk. dypl. Janusza BokszczaninaStefan Korboński:Polskie Państwo Podziemne, Wydawnictwo Nasza Przyszłość, Bydgoszcz str. 229-230.. W paru późniejszych spotkaniach z płk. Rzepeckim brali udział komendant obszaru centralnego płk. Jan Mazurkiewicz i komendant okręgu białostockiego płk. Władysław Liniarski. Delegat Sił Zbrojnych na Kraj mający uprawnienia takie jak komendant AK, utrzymał strukturę dowodzenia taką jaka istniała w Armii Krajowej.
Przyjęta nazwa – Delegatura Sił Zbrojnych – miała podkreślić, że działalność organizacji w kraju jest ściśle związana z istniejącymi na emigracji polskimi oddziałami zbrojnymi.