Kolejne wzmianki, odnoszące się już na pewno do Prusów, pochodzą z drugiej połowy X wieku i dotyczą sąsiadów państwa piastowskiego. W kronice Ibrahim ibn Jakuba odnotowano: Z Mesko sąsiadują na wschodzie Rus, a na północy Borus. Natomiast pierwszy zapis o Prusach w łacińskiej formie językowej znajduje się w „Dagome iudex”: Pruzze usque in locum, quo dicitur Russe, czyli Prusowie aż do miejsca, gdzie się Ruś nazywa.
Więcej informacji na temat Prusów pojawia się dopiero na przełomie X i XI wieku w związku z misjami św. Wojciecha i Brunona z Kwerfurtu (Żywot pierwszy św. Wojciecha, Żywot drugi św. Wojciecha, List Brunona z Kwerfurtu do króla Henryka II, Kronika Thietmara).
W „ Żywocie św. Wojciecha”, pochodzącym z początków XI wieku, oddano wahania misjonarza, który się zastanawiał: utrum Liuticenses […] an Pruzzorum fines adiret, czyli czy do Lutyków, czy też do Prusów obrać drogę.
Nazwa Prusowie przyjęła się na trwałe w europejskim nazewnictwie dopiero od XI wieku, wypierając używane dotychczas określenie Estowie (Aesti).