do 1773 było ich dziesięć – każdy złożony z 10 szwadronów i liczący niemal 1500 ludziThe Cavalry, dz. cyt., s. 109.. Do znanych i cenionych zaliczał się 7 regiment („żółci huzarzy”)Stanisław Salmonowicz: Fryderyk II. Wrocław: Ossolineum, 1981, s. 59., 6 pułk „brunatnych huzarów” von Wernera czy 5 regiment von Ruescha („czarni huzarzy”, zwani też „huzarami śmierci” ze względu na noszone na mirlitonach odpowiednie oznaki). W armii fryderycjańskiej huzarzy pełnili jeszcze dodatkową rolę strażniczą rodzaju wojskowej policji (żandarmerii), do której zadań należało zawsze tworzenie kordonu ochronnego wokół obozowisk i w razie potrzeby ściganie w terenie i chwytanie dezerterów.