cyt., s. 110.. Znani na ogół z niekarności, prostactwa, brutalności i łupiestwa huzarzy XVIII-wiecznych armii europejskich budzili swym pojawieniem lęk i obawę nie tylko wśród ludności cywilnej. Obyczaje ich powszechnie uważano za barbarzyńskie, a ich samych „za niewiele więcej niż konnych bandytów”, według określenia jednego z francuskich dowódcówThe Cavalry, dz. cyt., s. 95–96.. Okazywane na polach bitew męstwo, zdolności bojowe i niekiedy straceńcza odwaga stopniowo zmieniały ten niekorzystny wizerunek huzara, nadając mu z czasem cechy heroiczne.
Historia Geneza thumb|XVI-wieczny huzar węgierski (rac) z ówczesnym wyposażeniem: lekką kopią, szablą i tzw. tarczą skrzydlatą Pierwowzorem tej formacji byli racowie, którzy na przełomie XV–XVI wieku po odrzuceniu kopii, tarcz i pozostałego uzbrojenia ochronnego przekształcili się ostatecznie w huzarów.
Austriaccy Habsburgowie korzystali z nieregularnej jazdy węgierskiej już w XV wieku, lecz dopiero w 1688 formalnie utworzyli jej pierwsze regimenty jako jednostki półstałe, gdy oczywista stała się potrzeba posiadania również takiej lekkiej kawaleriiThe Cavalry, dz. cyt., s. 95.. W państwie Habsburgów odgrywały one szczególną rolę w strzeżeniu na południu tzw.