granicy wojskowej (Militärgrenze) przed niespodziewanymi napadami z ziem osmańskich Turków, zapewniając doraźną obronę i współdziałając z wojskami regularnymi przy dobrej znajomości miejscowych warunków. Konnica ta działała niezależnie, w niewielkich grupach, w trudnym terenie wykluczającym użycie większych regularnych oddziałów. Wykorzystywano ją do służby wartowniczej, patrolowania, szerszych działań rozpoznawczych, do pościgu i zaskakujących napadów. Większe zgrupowania huzarów zdolne były do dokonywania dalekosiężnych wypadów (zagonów) na terytorium przeciwnikaThe Cavalry, dz. cyt., s. 120. Często przytaczanym w historii wojskowości przykładem jest wyprawa 3,5 tysiąca huzarów Andrása Hadika na Berlin w październiku 1757 (tamże)..
W armiach europejskich thumb|Wachmistrz (maréchal des logis) francuskiego regimentu Esterházy’ego W połowie XVIII wieku armia austriackich Habsburgów dysponowała już 12 pułkami huzarów, złożonych regulaminowo z 12 kompanii (6 szwadronów) po 110 ludziRobert Kisiel: Praga 1757. Warszawa: Bellona, 2003, s. 67–68.. Wcześniejsze stany przewidywały stan 10 kompanii (5 szwadronów) po 100 ludzi, tzn. 1000 kawalerzystów do boju, lecz wzmocnione regimenty w 1744/1745 liczyły 1000–1400 żołnierzyRobert Kisiel: Strzegom–Dobromierz 1745. Warszawa: Bellona, 2001, s. 41..