Śmigłowiec nie ma sygnalizatora oblodzenia – pilot włączał instalację, gdy zobaczył lód na przedniej szybie.
Układ sterowania śmigłowca oparto na cięgłach sztywnych oraz linkach – nie zastosowano wzmacniaczy hydraulicznych.
Maszyna została wyposażona w radiostację UKF R-800, radiowysokościomierz, automatyczny radiokompas ARK-5, elektrorakietnicę sygnalizacyjną i szperacz. Wyposażenie radiowo-nawigacyjne umieszczono w belce ogonowej.
Gwarantowany okres pracy śmigłowca (resurs) wynosił 600 godzin.
Warianty Śmigłowiec SM-2 był produkowany w czterech podstawowych wersjach: pasażersko-łącznikowej – wariant posiadał kabinę dostosowaną do przewozu 5 osób. Tę wersję stosowano także do zadań patrolowych oraz obserwacji i koordynowania ognia artylerii. szkolnej – wariant dostosowany był do szkolenia pilotów. W przedniej części kabiny obok siebie znajdowały się dwa miejsca: dla pilota szkolonego i pilota instruktora. Kabina wyposażona była w podwójny układ sterowania. sanitarnej – wariant dostosowany do transportu rannych oraz chorych.