W Centralnym Zespole Lotnictwa Sanitarnego przejściowo był użytkowany między 1961 a 1964 rokiem drugi prototyp śmigłowca, mimo braku rejestracji cywilnej. Od 1966 roku były użytkowane tam dwa SM-2 przekazane z wojska, o znakach SP-SXY i SP-SXZ (otrzymane w zamian za SM-1). Pierwszy został skasowany po awaryjnym lądowaniu i uszkodzeniu 1 lutego 1973 roku, a drugi wykreślono z rejestru w 1975 roku. Ponadto jeden przekazany z wojska śmigłowiec (S202022) używany był przez Instytut Łączności ze znakami SP-SCA od 1974 roku do skasowania 31 stycznia 1976 roku.
Cztery SM-2 zostały zakupione w latach 1962–1963 przez Rumunię (wraz z dwoma USM-1). Nosiły numery boczne: 16, 17, 29 i 30, będące końcówkami numerów seryjnych. Używane były w 94 Pułku Śmigłowców do 1975 roku. Tylko jeden śmigłowiec wyeksportowano do Czechosłowacji (nr ser. S203009), gdzie w latach 1963–1970 był używany przez lotniczy oddział Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (LO MV) z rejestracją OK-BYK (zastępując SM-1 z takimi znakami). W 1970 roku trafił do cywilnego przedsiębiorstwa SLOV-AIR i używany był tam jako dyspozycyjny i do pomiaru sygnału dla telewizji. Po wycofaniu z eksploatacji, w 1975 roku trafił do muzeum lotnictwa w Kbely.