Pomimo samotnego trybu życia zaobserwowano interakcje społeczne w postaci dotykania się. Interakcje społeczne stają się rzadsze w razie niepokojenia walowatych choćby łódkami. Walowate utrzymują ze sobą także kontakt głosowy. Może on wyrażać agresję, nawoływanie się, zwłaszcza w czasie poszukiwania partnera do rozrodu. Walowate porozumiewają się niskimi dźwiękami. Wydają z siebie głośne piosenki niosące się na duże odległości po oceanie, jak również krótsze dźwięki szerokopasmowe, krzyki i jęki, a nawet odgłosy przypominające wystrzał. Najczęstszą częstotliwością walenia jest około 500 Hz, ale zdarza się zakres 1500–2000 Hz. Wal preferuje dźwięki poniżej 300 Hz, ale dochodzi i do 3500 Hz.
Rozmnażanie się zachodzi w płytkich wodach przybrzeżnych na niższych szerokościach geograficznych. Cieplejsze wody stanowią lepsze środowisko dla noworodków. Młode są tam również bezpieczniejsze niż w zimnych wodach z polującymi orkami. Zostało ono poznane w przypadku walenia biskajskiego i południowego, w przypadku japońskiego pozostaje tajemnicą.