Założenia programowe i działalność Ruch Kulturowy miał mieć z założenia charakter ponadorganizacyjny i apolityczny. Jego celem miała być gruntowna przebudowa, nawet rewolucja, polskiej świadomości kulturalnej. Przekonanie o konieczności zaistnienia takiej rewolucji wynikało, między innymi, z surowej oceny dotychczasowego stanu polskiej kultury. Środowisko „Sztuki i Narodu”, poddawało krytyce przede wszystkim bezpośrednich poprzedników – artystów międzywojnia. Postulowana rewolucja nie oznaczała jednak całkowitego odrzucenia tradycji, miała raczej polegać na mądrym i twórczym z tej tradycji wyborze. Nie oznaczała też negacji i chaosu – chciała budować nowy ład kultury zorganizowany wokół, co charakterystyczne dla tego środowiska, etyki chrześcijańskiej i metody uniwersalistycznej.
Ważnym elementem działalności Ruchu było Studium Kultury kierowane przez Tadeusza Sołtana. Jego zadaniem było organizowanie samokształcenia, formowanie i cementowanie własnego środowiska. Z natury rzeczy działalność studium skierowana była wewnątrz własnej organizacji, było ono jednak otwarte także na wpływy innych środowisk.