Podczas gdy Zaza stosują słowo kirdkî na określenie własnego języka, język kurdyjski (kurmancî) nazywają mianem kirdaskî lub kirdasî (od słowa kirdas, którym określają etnicznych Kurdów). Mianem kirdkî nazywają swój język mieszkańcy prowincji okręgów Pali (tur. Palu) oraz Mîyaran (tur. Arıcak) w prowincji Xarpêt (tur. Elâzığ), a także okręgów Hêni (tur. Hani), Pîran (tur. Dicle), Licê (tur. Lice) oraz Gêl (tur. Eğil) w prowincji Dîyarbekir (tur. Diyarbakır). Lingwonim ten używany jest również chętnie przez tych z członków społeczności Zaza, którzy utożsamiają się z Kurdami. kirmanckî [kɨrmɑːnd͡ʒkiː]: eliptyczna forma przymiotnika kurmanckî ‘kurdyjski’, pochodzącego od słowa kurmanc, którego znaczenie dynamicznie ewoluowało wraz z przemianami struktury społecznej Anatolii Wschodniej. Słowem kurmanc nazywano pierwotnie klientów plemienia, tzn. osoby lub całe rodziny, które wyszedłszy z jakichś przyczyn ze swojego oryginalnego plemienia, dołączyły do innego. Mężczyźni, łączyli się z udzielającym im schronienia plemieniem na mocy umowy, nie zaś krwi, przez co pozbawieni byli w ściśle endogamicznych społecznościach kurdyjskich prawa do brania dziewczyny oraz nie mogli zasiadać w radzie plemiennej, co z kolei obniżało ich status w obrębie wspólnoty.