Uczestniczyła w obradach sekcji etnograficznej Komisji Antropologicznej Akademii Umiejętności w Krakowie. W końcu lat 20. XX wieku ograniczyła aktywność literacką. W 1939 za działalność społeczną w okresie zaborów przyznano jej stałą zapomogę finansową. Zmarła w rodzinnym dworze w Smardzewie, gdzie mieszkanie umożliwił jej nowy właściciel. Pochowano ją w rodzinnym grobowcu we Wróblewie.
Kazimierz Moszyński skrytykował jej działalność etnograficzno-folklorystyczną, zarzucając nieścisłości i fałszowanie materiałów, co powtarzali inni badacze. Piątkowska jednak nie miała aspiracji naukowych, zafascynowaną kulturą ludową własnego regionu, była regionalistką-amatorką, skuteczną popularyzatorką. Krytyka ta wpłynęła na późniejszy odbiór twórczości Piątkowskiej. Jej biogramu nie zamieszczono w Polskim Słowniku Biograficznym. W Słowniku folkloru polskiego otrzymała krótką notę.
Przypisy
Bibliografia Polanowski E., W dawnym Kaliszu, Poznań 1979. Staszczyk A., Ignacja Piątkowska – literatka, folklorystka, publicystka, „Na sieradzkich szlakach”, 17 (2002), nr 3–4 (67–68), s. 28–29.
Linki zewnętrzne Dzieła Ignacji Piątkowskiej w bibliotece Polona
Kategoria:Pisarze związani z Kaliszem Kategoria:Polscy etnografowie Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1941