Manewrowanie bojowe samolotami, śmigłowcami lub bezzałogowymi statkami powietrznymi w przestrzeni dotyczy bezpośrednio realizacji zadań bojowych lub prowadzenia walki, może mieć na celu zbliżanie do celu powietrznego, dolot do obiektu ataku (rażenia lub rozpoznania) na odległość odpowiadającą zasięgowi broni (lub urządzeń elektronicznych, rozpoznawczych), ominięcie zagrożeń (strefy ognia środków OPL wojsk), utrudnienie obronie przeciwlotniczej atakowanego obiektu podjęcie walki z atakującymi samolotami, utrudnienie przeciwnikowi wykrycia samolotów przez systemy radarowe i zajęcie pozycji do ataku. Manewrowanie tego rodzaju odbywa się w płaszczyźnie poziomej poprzez zmianę odległości, prędkości i kursu, oraz pionowej poprzez zmianę wysokości.
Manewr bojowy w lotnictwie myśliwskim oznacza ruch samolotu w kierunku obiektu ataku od momentu uchwycenia celu przez systemy naprowadzania uzbrojenia lub wzrokowego rozpoznania celu powietrznego. Jest on podporządkowany taktyce ustalonej w planie walki lub przyjętą doraźnie przez załogę samolotu, wymaganiom narzucanym przez posiadane uzbrojenie (parametry graniczne do bojowego użycia) i ograniczeniom eksploatacyjnym samolotu (prędkość maksymalna, prędkość minimalna, dopuszczalne przyspieszenia, pułap).