W manewrowaniu bojowym myśliwców o przewadze decyduje zwrotność samolotów, warunki obserwacji przeciwnika i wytrzymałość psychofizyczna załóg.
Manewr bojowy w lotnictwie uderzeniowym oznacza wejście samolotu nad punkt stanowiący początek drogi bojowej, inaczej rozpoczyna się z chwilą przyjęcia przez załogę parametrów lotu, podczas którego zostanie uaktywniona aparatura celownicza niezbędna do wypracowania (obliczania) warunków użycia uzbrojenia i będzie prowadzony proces celowania lub wskazywania celu i naprowadzania lotniczych środków rażenia.
W odróżnieniu od tych rodzajów wojsk, które prowadzą działania na lądzie, w działaniach lotnictwa mamy do czynienia z manewrami taktycznymi własnych i przeciwstawnych sił względem siebie w przestrzeni powietrznej, zarówno przed jak i w trakcie walki oraz po jej zakończeniu. Manewry tego rodzaju mogą być związane z tworzeniem ugrupowań bojowych (łączenie mniejszych formacji w większe i odwrotnie, sytuowanie grup taktycznych względem siebie na potrzeby określonych zadań np. do pokonania strefy ognia OPL). Manewr względem sił przeciwnika może być związany ze zbliżaniem (pościg, konfrontacja, atak) lub oddalaniem (wyjście z ataku, wycofanie).