Bon-Joseph Dacier (ur. 1 kwietnia 1742 w Valognes, zm. 4 lutego 1833 w Paryżu) (fr. Bon-Joseph, baron Dacier) – francuski filolog, literat, erudyta.

Życiorys Urodził się w normandzkim Valognes jako syn Pierre’a Daciera i Marguerite Ducellier. Przeznaczony przez rodzinę do kariery duchownej, uczęszczał najpierw do kolegium w rodzinnej miejscowości, a następnie uzyskał stypendium na naukę w paryskim Collège d’Harcourt, gdzie po krótkim studium teologii poświęcił się głównie studiom filologicznym. W 1772 wydał przekład dzieła Varia historia Klaudiusza Eliana, który zapewnił mu członkostwo korespondencyjne Akademii Inskrypcji i Literatury (Académie des inscriptions et belles-lettres). W roku 1782 został jej prezydentem i dożywotnim sekretarzem, a w 1784 Ludwik XVI mianował go oficjalnym historiografem Połączonych Zakonów św. Łazarza z Jerozolimy i Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel, których był członkiem. W 1777 wydał przekład Cyropedii Ksenofonta.