W 1790 został urzędnikiem miejskim w Paryża, zajmując się m.in. podatkami, odmówił jednak, kiedy Ludwik XVI zaproponował mu w tym samym roku zostanie ministrem finansów. W następnych latach wycofał się na wieś, do polityki powrócił w 1799, zostając członkiem Trybunatu. W 1800 został kustoszem rękopisów w Bibliotece Narodowej Francji oraz członkiem Francuskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych (l'Académie des Sciences morales et politiques). W latach 1806–1829 pełnił funkcję dyrektora ("président du Conservatoire") Biblioteki Narodowej (wówczas odpowiednio Biblioteki Cesarskiej, do 1814, i Królewskiej, od 1815). W 1810 opublikował Rapport sur le progrès qu'ont fait depuis 1789 l'histoire et la littérature.
16 grudnia 1810 mianowany kawalerem Cesarstwa, 29 maja 1830 otrzymał tytuł barona. W 1822 wybrany do Akademii Francuskiej. W 1819 został kawalerem Wstęgi Orderu św. Michała.
W 1822 Jean-François Champollion zaadresował do niego słynny "List do Pana Dacier dotyczący alfabetu hieroglifów fonetycznych" (Lettre à M.