Badania, tłumaczenia, prace Kalocsay poświęcił się szerokim studiom historycznym, językoznawczym i literackim. Studia te opierały się na tłumaczeniu literatury i rozwijaniu języka. Przetłumaczył większość dzieł Horacego. Przetłumaczył też Piekło Dantego, Burzę, Króla Leara i Sen nocy letniej Szekspira, a także dzienniki i Elegie rzymskie Goethego. Z dzieł romantycznych i parnasistowskich Kalocsay przetłumaczył Kwiaty zła Baudelaire’a, Pieśni i romanse Heinego, a także wiele dzieł literatury węgierskiej, między innymi utwory Gézy Gárdonyiego i Imre Madácha.

Oprócz podręczników, słowników i leksykonów językowych Kalocsay określił pełną gramatykę języka esperanto. Jednak jego najważniejszym dziełem stanowiącym traktat twórczości językoznawczo-literackiej jest Lingvo, stilo, formo (Język, styl, forma). Zajmuje się w nim ewolucją języka esperanto w poezji, futuryzacją i trudnością jej osiągnięcia w tym języku ze względu na płynność znaczeniową, rymem esperanckim, wymową i rytmem. Przechodzi do badań klasycznego esperanta i tworzy swoją własną formę tego języka – esperanto średniowieczne.