Dek Fearnley określił jego wkład do albumu jako „najbardziej satysfakcjonującą rzecz jaką zrobił w życiu, ale podkreślił także często amatorską i pośpieszną atmosferę w jakiej powstawał album. Fearnely nie miał formalnego wykształcenia muzycznego, ale pomimo tego otrzymał zadanie napisanie wszystkich orkiestralnych aranżacji. We późniejszych wywiadach wspominał o wspaniałych muzykach London Philharmonic Orchestra, którzy ignorowali jego pomyłki i transpozycjonowali błędnie napisane nuty do poprawnej tonacji.
Producent płyty Mike Vernon opisał sesje nagraniowe jako „bardzo ciekawe”, a Bowiego jako „osobę, z którą się bardzo miło pracowało”. Pomimo tego, że współpracę z Bowiem uznał za bardzo satysfakcjonującą, a muzykę za ciekawą, nie sądził, aby płyta mogła być sukcesem komercyjnym.
Współpracujący z nim inżynier nagrań Gus Dudgeon, późniejszy producent „Space Oddity”, opisał powstającą wówczas muzykę jako „bardzo filmową, pełną interesujących wizji, bardzo szczerą i naturalną, i przez to unikalną”.