Szczury śniade tworzą grupy złożone z wielu samców i samic, w których dominuje jeden samiec i podległe mu 2–3 samice. Ich terytoria otaczają źródła pożywienia i są bronione. Na zamieszkiwanym terytorium szczur zwykle używa 3–4 schronień, które mogą znajdować się w dziuplach i szczelinach skalnych, pod stertami drewna lub gęstym poszyciem roślinnym, mogą mieć postać nadrzewnych gniazd, a także podziemnych nor. Areał osobniczy szczura śniadego nie przekracza 100 m², często jest mniejszy.
Pożywienie mały|lewo|Żerujący szczur|alt=Czarny szczur zjada pokarm, trzymając go w przednich łapkach Szczury śniade są wszystkożerne, ale preferują pokarm roślinny. Jedzą owoce, nasiona, zboża i inne rośliny, rzadziej owady i inne bezkręgowce. Dziennie zjadają około 15 g pokarmu i piją 15 ml wody.
Komunikacja i zmysły Szczury śniade używają pisków do sygnalizowania zagrożenia i kontaktu z innymi osobnikami. Zostawiają także sygnały zapachowe, oznaczając granice terytorium oleistą wydzieliną. Ustalają hierarchię za pomocą agresywnych póz ciała i przez kontakt fizyczny.