Następnie wystąpiła w filmach: Raport Chapmana (The Chapman Report, 1962) George’a Cukora, Okres przygotowawczy (Period of Adjustment, 1962) George’a Roya Hilla i W chłodzie dnia (In the Cool of the Day, 1963) Roberta Stevensa, jednak wszystkie trzy zebrały chłodne recenzje i poniosły komercyjną klęskę. Krytyczne opinie zebrała również za występ w komedii Zabawna para (Fun Couple) wystawionej premierowo 26 października 1962 w Lyceum Theatre. Zagrała także w przedstawieniu realizowanym przez Actors Studio Dziwne interludium (Strange Interlude) i w filmie Petera Tewksbury’ego Niedziela w Nowym Jorku (Sunday in New York, 1963). Po zagraniu w Niedzieli… wyjechała do Paryża, gdzie wystąpiła w ciepło przyjętej przez krytyków w Europie, ale gorzko przez amerykańskich recenzentów, roli Melindy w filmie Rene Clementa Koty (Joy House, 1964) z Alainem Delonem. Podczas pobytu w Paryżu nawiązała relację uczuciową z reżyserem Rogerem Vadimem, u którego w późniejszym czasie zagrała w kilku filmach: Krąg (La Ronde, 1964), Zdobycz (La curée, 1966), Barbarella (Barbarella: Queen of the Galaxy, 1968) i Trzy kroki w szaleństwo (Histoires extraordinaires, 1968).