Igrzyska olimpijskie w Calgary w 1988 r. były jej olimpijskim debiutem. Jej najlepszym indywidualnym wynikiem na tych igrzyskach było 19. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Pierwsze sukcesy osiągnęła na igrzyskach w Albertville. Zdobyła tam indywidualnie złoty medal w biegu na 30 km stylem dowolnym i srebrny w biegu pościgowym 5+10 km ulegając jedynie Rosjance Lubow Jegorowej. Ponadto na tych samych igrzyskach wraz z Bice Vanzettą, Manuelą Di Centą oraz Gabriellą Paruzzi wywalczyła brązowy medal w sztafecie 4 × 5 km. Dwa lata później, na igrzyskach w Lillehammer wywalczyła brązowe medale w sztafecie i biegu pościgowym 5+10 km. Kolejne medale zdobywała na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Była druga w biegu na 30 km techniką dowolną, ulegając jedynie Rosjance Julii Czepałowej, a wspólnie z Karin Moroder, Gabriellą Paruzzi i Manuelą di Centą zdobyła brązowy medal w sztafecie. Igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w 2002 r. były jej ostatnimi. Zdobyła złoty medal w biegu na 15 km techniką dowolną, srebrny w biegu na 30 km stylem klasycznym oraz brązowy w biegu na 10 km również rozgrywanego stylem klasycznym.