Podczas mistrzostw świata w Ramsau Belmondo obroniła tytuł w biegu pościgowym zdobyty w Trondheim oraz wygrała w biegu techniką klasyczną na 15 km. Ponadto razem z Valbusą, Paruzzi i Antonellą Confortolą zdobyła srebrny medal w sztafecie. Mistrzostwa świata w Lahti rozgrywane w 2001 r. były jej ostatnimi. Zdobyła tam brązowy medal w sztafecie wraz z Paruzzi, Valbusą i Cristiną Paluselli. Indywidualnie otarła się o podium zajmując czwarte miejsca w biegu łączonym na 10 km oraz w biegu na 10 km techniką klasyczną, ale kolejnego medalu nie zdobyła.
Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 zdobyła dwa brązowe medale, zaś w Nagano w 1998 jeden brązowy i jeden srebrny. Karierę zawodniczą zakończyła w 2002 roku, kiedy to zdobyła dwa medale, złoty i srebrny na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City i zajęła 3. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Podczas ceremonii otwarcia zimowych igrzysk w Turynie dokonała zapalenia znicza olimpijskiego.
Emerytura W 1997 r. otrzymała medal Holmenkollen wraz z dwoma norweskimi biegaczami: Bjarte Engenem Vikiem i Bjørnem Dæhlie.
Po zakończeniu sezonu 2001/2002 postanowiła zakończyć karierę. W tym samym roku została odznaczona Orderem Zasługi Republiki Włoskiej.