Początki wsi wiążą się z wybudowanymi w 1578 r. w obawie przed najazdami tureckimi, na wzgórzu Dziejówka (cz. Dejůvka; 637 m n.p.m.) nieco na południe od siodła Przełęczy Jabłonkowskiej, umocnieniami zwanymi szańcami jabłonkowskimi. Wieś założona została przez księcia cieszyńskiego zapewne w ostatnim dziesięcioleciu XVI w. W urbarzu z 1621 r. podano, że liczyła 26 starych osadników, 7 "nowaków" (nowych osadników) i 3 zupełnie nowo osadzonych. Jej mieszkańcy początkowo trudnili się głównie rolnictwem, a dopiero od poł. XVII w. również szałaśnictwem. Pierwsze wzmianki o hodowli bydła w Mostach pochodzą z 1647 roku; pierwszy szałas dla bydła wałaskiego założył Adam Kohut. Ostatni mostecki szałas „Na Beskidzie” (pod Wielkim Połomem) działał jeszcze w latach 20. XX wieku.
Najstarsza pieczęć gminna pochodzi z 1767 roku, a widniejący na niej lemiesz pługa potwierdza dawne rolnicze tradycje Mostów. W 1776 roku we wsi założono karczmę zwaną Szura, w 1785 roku parafię rzymskokatolicką, a w 1786 – szkołę katolicką. Według austriackiego spisu ludności z roku 1910 żyło w Mostach 2115 osób, z tego 2080 (98,4%) deklarowało używanie języka polskiego, 7 (0,3%) – czeskiego, a 27 (1,3%) – niemieckiego. W 1938 r. miejscowość wraz z Zaolziem została przyłączona do Polski.