Pisarz był niekwestionowanym autorytetem w organizacji i po jego wyjeździe za granicę na ponad rok, a następnie przeprowadzce do Moskwy towarzystwo zaprzestało prowadzenia działalności.
Po powrocie z Francji i Włoch (1912–1913) Iwanow zamieszkał w Moskwie, gdzie zaprzyjaźnił się z krytykiem literackim M. Gerszenzonem, filozofem S. Bułgakowem, teologiem P. Fłorienskim, i kompozytorem A. Skriabinem
Iwanow był przeciwnikiem rewolucji październikowej (cykl wierszy „Stihi smutnawo wriemeni, «Стихи смутного времени»), ale kontynuował działalność kulturalno-pedagogiczną. W latach 1920–1924 mieszkał w Baku, gdzie był profesorem i dyrektorem Katedry filologii klasycznej tamtejszego uniwersytetu. W 1921 roku uzyskał stopień doktora filologii. Pobyt w Azerbejdżanie był dla poety okresem bogatym w twórczośćСеливанов В.В. [www.v-ivanov.it/wp-content/uploads/2010/11/selivanov_ivanov_i_marr_v_zhizni_kolobovoj_2006.pdf Вяч.Иванов и Н.Я. Марр в жизни и творческой судьбе К.М.Колобовой] // Ежегодник ист. фак-та, каф. истории Др.Греции и Рима, Центра антиковедения. СПб, 2006..