Emigracja. Przejście na katolicyzm. Ostatnie dekady Iwanow spędził we Włoszech. Od 1936 roku publikował swoje utwory w czasopiśmie „Sowremennyje zapiski” («Современные Записки»). Pisarz żył we Włoszech w odosobnieniu, utrzymywał kontakty tylko z nielicznymi rosyjskimi emigrantami (D. Mereżkowskim, Aniczkowem, I. Buninem, I. Goleniszczew-Kutuzowem)
W 1926 roku w bazylice św. Piotra na Watykanie przyłączył się do Kościoła katolickiego. W latach 1926–1927 był lektorem, nauczycielem języków obcych w kolegium Karola Boromeusza w Pawii i prowadził zajęcia na temat literatury rosyjskiej na tamtejszym uniwersytecie. W latach 1936–1943 wykładał Język staro-cerkiewno-słowiański i literaturę rosyjską (w szczególności Dostojewskiego) w Papieskim Instytucie Wschodnim w Rzymie. Podsumowaniem twórczości literackiej jest zbiór wierszy „Swiet wieczernij” («Свет вечерний») opublikowany pośmiertnie w 1962 roku w Oksfordzie.
Wiaczesław Iwanow zmarł 16 lipca 1949 roku. Został pochowany na cmentarzu Testaccio w Rzymie.