Pejzaże Iwanowa są najczęściej nieruchome, opisują nieożywioną przyrodę: stos kamieni, stopiony metal czy powierzchnie kryształu.
W swoim podejściu filozoficznym kształtował teorię kultury, dla której podstawą jest pamięć (kult) przodków oraz pamięć tego, czego dokonali. Tym samym odrzucał założenie, że poprzez dziedziczenie kultury przyjmuje się ją jako obcą. Również nie zgadzał się na jej określanie jako przymusu i ograniczenia dla człowieka. Ujmował ją w aspektach przestrzenno-czasowym, moralno-religijnym oraz jako kontynuację i tradycję. W jego rozumieniu każda kultura zawiera pamięć o innych, wcześniejszych kulturach. Pamięć nierozerwalnie związana z kulturą jest jej początkiem, wiąże się z zachowywaniem kultury oraz pozwala na rozwijanie twórczych inicjatyw.
Recepcja polska W Polsce ukazały się Poezje Iwanowa w wyborze i opracowaniu Seweryna Pollaka (Warszawa 1985, PIW, „Biblioteke Poetów). Jego utwory tłumaczyli na polski m.in. Leszek Engelking, Jerzy Litwiniuk, Seweryn Pollak, Adam Pomorski, Jarosław Marek Rymkiewicz, Eugenia Siemaszkiewicz, Włodzimierz Słobodnik, Wiktor Woroszylski i Jerzy Zagórski.
Wybrana twórczość Zbiory wierszy 1903 – Kormczije zwiozdy (ros. Кормчие звёзды) 1904 – Prozracznost''' (ros. Прозрачность) 1911-1912 – Cor ardens (ros. Cor ardens)